Wspomóż nas i zostań członkiem VIP, by pozbyć się reklam z www.OpenSubtitles.org
KOBIETA W PURPURZE
Moja piękna córeczka.
Dlaczego twoja mama nie może przyjść...
i zobaczyć takiej księżniczki?
Musimy dla niej dobrze wyglądać.
Mamy przepiękną córeczkę.
I gotowe.
Zdrowie!
Kasie.
Byłoby zajebiście, gdyby to działo się za dnia.
Cieszę się, że tu jesteś.
Zdrowie!
Gdzie reszta dziewczyn?
Są z klientami.
Możesz je przyprowadzić?
Mogę im powiedzieć, ale...
Ty też przed chwilą byłaś w innym pokoju, tak?
To już godzina...
Tak, ale one są teraz zajęte.
Światło.
Obróć się.
- Jak się nazywasz? - Kasie.
- Pyta, ile masz lat. - 23.
- Masz chłopaka? - Odpowiedz.
- Za chuja jej nie wierzę. - Dzisiaj jesteś z nim.
Kurwa.
Wisicie mi forsę!
Spierdalaj!
Jedziemy!
Moja forsa!
Jedziesz, brachu.
Nic ci nie jest?
- Co? - Nie.
Nie oddałbym im kluczyków, wiedząc, że ci nie zapłacili.
Wezwać policję?
Chcesz zaczekać w środku?
Chodź, dam ci wody.
Nie trzeba.
Chciałam się zapytać, co robisz.
- Przejebali? - Kogo tutaj mamy?
Bierzcie, co macie i robimy wypad.
- Gdzie towar? - Tutaj, wyluzuj.
Kiedy to zacznie działać, możemy uderzać w miasto.
Dzisiaj się zabawisz, Kasie.
- Coś tu mam. - Idealnie.
- Można dostać zwrot? - Coś ty!
Chcesz? Mam wszystko.
- Zaczynamy zabawę! - Zajebiste, skąd to masz?
Od twojego ziomka.
Zostaw moje balony!
Tylko nie niebieskie!
Dość! Spadamy stąd!
Juanita!
- Nie odchodź, proszę. - Przykro mi.
- Dostałam pracę w hospicjum. - Musisz zostać.
Daj mi czas na znalezienie zastępstwa.
Już dawno mi mówiłaś, że szukasz kogoś innego.
- Nie rób mi tego! - Za późno. Muszę iść.
- Jeśli chodzi o pieniądze... - Nie, nie tylko o to.
- Nie wiemy, kiedy umrze. - Zostań, proszę!
Może za kilka miesięcy, może jutro!
Umieść go w hospicjum.
Rozumiesz? Tam się nim zajmą.
- Nie oddam go do hospicjum! - Ja dłużej nie dam rady.
- Nie oddam tam taty! - Nie słuchasz mnie!
Dłużej nie dam rady, jest mi za ciężko.
Nie dam rady. Może uda mi się załatwić wam zniżkę.
- Nie rób mi tego. - Poradzisz sobie.
Co się dzieje?
Nie chcesz odwiedzić mamy?
Idziemy do mamy, chodź.
Nie możesz iść grzecznie jak twoja siostra?
Nie wstyd ci przez takie zachowanie?
Możemy już iść?
Hej, Carey.
Nie widzieliśmy się od miesiąca.
Co u ciebie?
Może wybralibyśmy się jutro
przekąsić coś w Koreatown Plaza?
Wiem, że lubisz tam jeść,
więc spotkalibyśmy się na miejscu.
Daj znać.
Pa.
Wstawaj! Nie masz pieniędzy.
- Nie przychodź tu więcej. - Dobra!
- Poświęci mi pani chwilę? - Śpieszę się do pracy.
- Mogę zadać pani pytanie? - Nie mam czasu.
Chciałam zapytać,
czy nie zajęłaby się pani moim ojcem.
Przykro mi, pracuję na pełny etat.
- Proszę stąd odejść. - Przecież nie wchodzę do środka.
Dla pani taty najlepsze będzie hospicjum.
Mogę panią o coś...
Przykro mi.
- Puszczaj. - Wynocha.
Poczęstujesz jednym?
Dzięki.
Jeśli można wiedzieć...
ile lat trzeba mieć, żeby móc tam pracować?
Widziałam piętnastolatki podające się za pełnoletnie.
15 lat?
Quinceañeras, co?
Słodka piętnastka, rozumiesz?
Byłaś na jakiejś?
Moja siostra będzie wyprawiać.
- Jak się nazywasz? - Kasie.
Ja jestem Octavio.
- Miło mi. - Muszę zaparkować,
ale zaraz wracam.
Masz jedną nieodsłuchaną wiadomość.
Cześć, Carey.
Dzwonię...
Jestem w kropce.
Pielęgniarka taty odeszła.
Może byłbyś w stanie
przyjechać tu i się nim zajmować?
Koniec wiadomości. Aby ją skasować, wciśnij...
Grasz na fortepianie?
Możesz coś zagrać.
Cieszę się, że tu jesteś.
To powinno ci wystarczyć na miesiąc.
Dziękuję.
Jeśli będziesz potrzebować więcej, porozmawiamy o tym.
Nie uciekaj, to kupa pieniędzy.
- Nie ucieknę. - Nie?
Co?
Masz...
Mniejsza.
Zajmę się tatą.
Wejdź.
Daj mi chwilę.
Zjesz coś? Napijesz się wody?
Nie.
Możemy dzielić salon.
Jak za dawnych lat.
- Chcesz koc? - Jasne.
Poradzę sobie.
Zostaw.
Opatulę cię.
Nie musisz, dzięki.
Przestań.
- Nie przykryłeś się. - Zostaw.
To ta sama tapeta, którą kładłaś z mamą?
Co?
Wciąż jest paskudna.
Co ona sobie myślała?
Tata powiedział to samo.
Nie idziesz spać?
Za chwilę.
Będziesz się na mnie gapić całą noc?
A ty idziesz spać?
Próbuję zasnąć.
- Nieźle! - Witajcie.
To tutaj?
Tak, mamy około 1500 metrów kwadratowych.
- Tu jest salon wystawowy. - Spoko, Reece.
- Zobaczymy, jak będzie szło. - Jasne.
Kurwa.
Jak go wyciągnąłeś z domu?
Pchałem go.
Łóżko ma kółka.
Z czego się cieszysz?
Co?
Przypomniałem sobie, jak tata przyłapał mnie tu z Jamie.
Co robiliście?
Nic takiego.
- Na pewno? - Nie, robiła mi loda.
Nic dziwnego, że się wkurzył.
Udawał przed tobą.
Później śmiał się ze mnie.
Serio?
Tak.
Co jest, kurwa?
- Odbiło ci? - Wyluzuj!
Nie!
- Jezus Maria. - Dobra, rozejm.
Pojebało cię?
Rozejm. Wyjdziemy...
na lody, o ile nie jesteś zajęty?
Naprawdę cię pojebało.
- Tak wyciągasz mnie na lody? - No!
Stawiasz?
To idziemy.
- A co z tatą? - Za parę godzin wrócimy.
To zemsta!
Spróbuj.
Niezłe.
Żadnych zmartwień.
Co?
Zdarza się, gościówo.
Ale pozerka!
Mnie też.
- Bliźniaki! - To ci nie pomoże.
Nie pal tego.
To szkodliwe.
Masz.
„Dżem wiśniowy”.
Cześć, Kasie.
- Co u ciebie? - Dobrze. Co tu robisz?
To mój lokal.
Kupiłem go za napiwki z poprzedniej roboty.
Żartuję. Pracuję tutaj.
Twój chłopak?
Nie, brat.
- Brat? Miło poznać. - Carey.
Dobrze cię widzieć.
Myślałem, że już nigdy więcej cię nie zobaczę.
Szukałabyś mnie po różnych miejscach...
Oczywiście.
Świetny naszyjnik.
Sweter też. Co tam trzymasz...
Byliście w fotobudce? Uwielbiam je.
Tak, zrobiliśmy sobie zdjęcie.
Może kiedyś zrobimy sobie fotki?
Przyjeżdża tu sporo aut.
- Mam chłopaka. - Masz chłopaka?
Dam ci swój numer.
Jeśli będziesz się nudzić czy coś...
Wpiszę go raz-dwa.
Wybacz, wiem, jak to wygląda, ale...
Naprawdę chciałem cię znów zobaczyć.
Myślałem, że się już nie spotkamy.
Pisz, gdybyś się nudziła.
Będę już szła.
- Dobrze cię widzieć. - Ciebie też.
Idziemy dzisiaj na przyjęcie zaręczynowe.
Posiadam w Chinach fabrykę tkanin. To jednej z moich klientek.
Mistrzyni hanboków.
Tworzy je na zamówienie.
Kupię ci jedną.
Dzisiaj.
Wyglądasz przepięknie.
Idealnie skrojona.
Twój chłopak musi być bogaty, skoro stać go na takie prezenty.
W purpurze ci do twarzy.
Niewielu ten kolor pasuje.
Co ty wyprawiasz?
Zwariowałeś?
Będziesz rzucał we mnie pieniędzmi?
Pomóc ci?
Nie, dzięki.
Już kończę.
Niezłe.
- Nie jesz? - Jadłam wcześniej.
To wszystko dla ciebie.
- Nie wygląda. - Co?
Chodzi mi o to, że jesteś chuda.
Z czego się śmiejesz?
Przypomniał mi się ten dzieciak, któremu wpierdoliłaś...
kiedy byłaś gruba.
Grubasy turlające się po ziemi...
Mówisz o Dereku?
Nie byłam aż tak gruba.
Wyglądaliście jak...
zwinięte myszoskoczki.
Rozwaliłaś go.
- Pamiętasz, co zrobił tata? - Przybił mi piątkę.
Był z ciebie dumny.
Zastanawiałeś się, co chcesz robić?
Co?
Chodzi mi o pracę.
Mogę ci dawać pieniądze, ale...
Znajdę pracę.
Nie martw się o mnie.
- Znalazłem coś wczoraj. - Co?
W szafie.
Coś zielonego.
Z czarnym i białym.
Twoje pianino.
Jeśli można tak nazwać mały keyboard.
Chyba wciąż działa.
Trzeba wymienić baterie.
Mały recital, to byłoby coś.
Co ty na to?
Uwielbiałaś na tym grać. Chodziłaś do szkoły muzycznej.
- Wiem o tym. - I nie ukończyłaś jej.
Lubiłaś to, prawda?
- Tak. - Więc czemu jej nie ukończyłaś?
Przez tatę.
A gdybym po to zaczął pracę?
Żebyś mogła wrócić do szkoły.
Może.
Weszły?
Daję radę, co? Brzmi znajomo.
Wciskasz losowe klawisze.
Jesteś nie fair.
Kurde.
Działa.
Nie chcę grać.
Zastanawiałeś się kiedyś, jaką mam pracę?
Wiem, co robisz.
Nie zastanawiałeś się, skąd mam pieniądze?
Wiem, skąd są.
Przeszkadza ci to?
Nie.
Nie przeszkadza mi to.
Robisz wszystko, aby utrzymać tatę przy życiu.
Nie będę cię za to oceniał.
Nie będę.
Tylko myślę, że powinnaś...
pomyśleć, co dalej.
Idziemy?
Od jakichś sześciu, siedmiu miesięcy
pracuję jako valet.
Uczyłeś się tutaj?
Co masz na myśli?
Baletu.
„Valet”, czyli parkingowy.
Nie „balet”, jak taniec.
Myślałam, że powiedziałeś „balet”. Fajnie, gdybyś tańczył.
Nie tańczę. Ale nie mam nic przeciwko.
Ale nikt tego nie robi w mojej dzielnicy.
Jak ty żyjesz? Mieszkasz sama?
- Ze współlokatorami? - Nie.
Mieszkam z tatą i teraz brat się wprowadził.
Ojciec był kutasem dla brata. Wyprowadził się jak miał 15 lat.
A wasza mama?
Odeszła, kiedy byliśmy mali.
- Co to było? - Nie wiem.
Zrobiło się zbyt poważnie, a ja tego nie lubię.
A teraz jest krępująco.
Przepraszam, mieszka pan tutaj?
Tak... Znaczy, nie. Jestem jego opiekunem.
- Odwożę go do pokoju. - Jaki numer?
1206.
Przytrzyma pani drzwi?
Moja siostra to wariatka.
Nie wiem, kto będzie na tej imprezie. Gloria!
- To ona? - Tak.
Cześć, Kasie! Miło cię poznać.
Rozgość się. Impreza się rozkręca.
- Bawimy się. - Chcesz coś do picia?
Jasne.
Kasie, to moja najmłodsza siostra.
To nasze dzieciątko. Niedługo będzie mieć quinceañerę.
Mamo!
Mamo, to ja, Chun-so.
Nie poznajesz mnie?
Spójrz na mnie.
Przyjdziesz na quinceañerę mojej siostry?
To nie jest impreza rodzinna?
Raczej tak, ale praktycznie należysz do niej.
Czego tu chcesz?
Jest Nowy Rok. Nie chcesz zobaczyć dzieci?
One są też twoje.
Dam ci wszystko, co obiecałem, kiedy tutaj przyjechaliśmy.
Mam wrócić do twojej nory?
Nigdy. Idźcie stąd.
Błagam cię, proszę.
Zrób to dla dzieci.
Daj mi jeszcze jedną szansę.
Po co je tutaj przyprowadziłeś? Zwariowałeś?
Chcę ci pokazać, że nie jestem nieudacznikiem.
- Nic dla mnie nie znaczysz. - Kto przyszedł?
Nikt. Chyba coś sprzedają.
Carey! Gdzie idziesz?
Niczego nie potrzebujemy. Do widzenia.
Bawmy się dobrze na tym weselu.
- Ładnie dziś wyglądasz. - Dziękuję.
Zamieszkaj ze mną.
Mam się wprowadzić?
Teraz to nie najlepszy pomysł.
Jak to?
Mam chorego ojca...
Co, kurwa?
Wiesz, że brzmisz jak kretynka?
Wiesz, kurwa, co ci zaproponowałem?
Widzę, że masz towarzystwo, Tony.
- Za tydzień pojedziesz z Martinem. - W porządku.
- Chwila, to doumi? - Tak.
- Wziąłeś doumi na wesele? - Tak, jak zawsze.
- Mogę być następny? - Na Johna wesele też.
Ja jestem po nim!
Każdy z was ją dostanie. Masz wolny grafik?
A potem uciekają, właśnie tak.
Miłej zabawy.
Co jest?
W domu wszystko dobrze?
Tak, to znaczy...
Tak.
Wszystko gra.
U ciebie w porządku?
Jasne.
Jestem.
Wiesz, że możesz ze mną pogadać?
Jeśli potrzebujesz.
Porozmawiamy, jak wrócisz?
Kasie...
Tato.
Obudź się.
Puść mnie, tato!
Puść!
Trzymaj.
Mniejsza z tym.
Dzisiaj nie przychodzisz?
Nie przychodzisz?
Odpowiadaj, kiedy się ciebie pytam.
Dzisiaj nie przychodzisz?
Nie mam pieniędzy.
Stało się coś złego?
Chodź. Wstawaj.
Nie mam pieniędzy.
Firma stawia.
Możesz grać, ile chcesz.
Szybciej.
Ruszaj się, gnojku.
Carey!
Moja piękna córeczka.
Tylko ty mi zostałaś.
Gdzie byłeś?
Znalazłam tatę na podłodze. Mógł umrzeć.
Nie dam rady.
Z czym?
Nie mogę już tego robić.
Kasie.
Powinnaś go oddać do hospicjum.
Mowy nie ma.
On potrzebuje profesjonalnej opieki.
Kasie.
To jego kres.
W końcu umrze.
Tobie też będzie łatwiej.
Będziesz mogła wieść własne życie.
- Jutro czegoś poszukamy. - Nie.
Musimy tak postąpić. Przestać odwalać...
Nie zostawię go jak ty!
Nie dam ci odejść.
Już postanowiłem.
Co ty robisz?
Zejdź mi z drogi!
Nie wrócę, jasne?
A ty sobie tu zostań
i zajmuj się nim,
bo ja tego, kurwa, nie potrzebuję!
Tego chciałeś?
Wystroiłam się dla ciebie!
Zdrowie.
WSPÓŁCZUCIE DLA ODCHODZĄCYCH, WSPARCIE DLA RODZIN
Juanita mówi, że się przyjaźnicie.
Zrobimy, co w naszej mocy, żeby pani pomóc.
Ma pani jakieś pytania?
Nie.
Jak się pani czuje?
Dobrze.
- To trudne. - Jak to w przypadku rodziców,
ale zapewniam panią,
mimo iż może się wydawać, że się pani poddaje,
to tak naprawdę honoruje pani to, jak tata spędzi ostatnie chwile.
Kiedy chciałaby go pani przywieźć?
Może być jutro?
Oczywiście.
Dziękuję.
Jestem Cathy.
- Kasie. - Miło cię poznać.
Ciebie też.
Czasami proszą cię o numer telefonu.
- Muszę im go dawać? - Jasne, że nie.
Bo mam chłopaka.
Zamiast tego podaj im swój KakaoTalk.
Wtedy nie będziesz musiała dawać im numeru.
No i udawaj, że się dobrze bawisz,
bo... sama wiesz.
I pilnuj swoich drinków.
Musimy im polewać i siedzieć obok nich?
Nie zawsze.
Ale naprawdę uważaj na swoje drinki.
I nie musisz brać prochów, jeśli nie chcesz.
Prochów?
Czasami je mają w pokoju.
- Nie musisz ich brać. - Chyba że chcę.
- Tak, ale bądź ostrożna. - Dobrze.
To nic trudnego. Zobaczymy.
Tu jest nasz pokój.
Zapukaj i wejdź.
Kiedy byliśmy młodsi, zabierał nas do klubów
i zawsze się napierdalaliśmy...
- Zawsze! - To było zajebiste.
Tak dorastaliśmy, pamiętasz?
Co on teraz porabia?
Co ty tutaj, kurwa, robisz?
Dasz wiarę? Śledzi cię?
- Co, do chuja? - Nie!
Zatrzymaj ją.
- Nikt ci nie kazał wychodzić. - Kasie, posadź dupę.
Właź do środka.
Johnny, obczaj to.
Kasie, polej mu.
Polewaj.
Polewaj, kurwa!
Potem nam.
Zaraz puścimy lepszą muzę.
Co chcesz? Cokolwiek, bylebyś kręciła dupcią.
Cokolwiek?
Zrobimy klimat.
Uśmiech.
To dureń.
Zamknij mordę. Pij.
Pić to ona potrafi.
Jeszcze raz. Nie podoba ci się?
- Masz chłopaka, Kasie? - Co za różnica?
Wielka, bo chcę cię wyrwać.
Grzeczniej! Pij do dna.
Zacznij, kurwa, słuchać!
- Kazał ci to wypić. - Głupia jesteś?
Słuchaj mnie, kurwa!
Ja wypiłem... A nie, jeszcze mam.
Ty i ja. Nie? Dlaczego nie?
Następny szot.
W końcu słuchasz.
Zostaw...
Nie opieraj się.
Powiedziałem, chodź do mnie.
Tylko mnie podjudzasz.
Nie, puszczaj.
Chce mnie przelizać, ale jeszcze o tym nie wie.
Co z tobą?
Tępa kurwa!
Chciałem cię tylko pocałować!
Puszczaj!
Ciesz się, że nie rozjebałem ci głowy!
- Ja pierdolę! - Suka mi zajebała!
- Ma tupet! - Puść!
Oddaj jej.
Zrób to jeszcze raz! Uderz mnie!
- Zostaw! - Chcę to zobaczyć! Dalej!
Kurwa, co ty zrobiłaś?
Pojebana suko!
Palmy...
Wiesz, że nie występują naturalnie w Kalifornii?
Przywieziono je tutaj z innych miejsc
i zasadzono.
Są jak my.
Te dwie palmy...
to my.
Zakorzeniliśmy się tutaj jak one.
Będę taki jak ta palma.
Zawsze będę przy tobie stał.
- Pojedziemy do szpitala. - Nie.
Wszyscy wydawali się, jakby kogoś potrzebowali.
Kto?
Faceci z baru karaoke.
Przypominali mi tatę.
Tekst polski - Altair87 Korekta - moonshine
facebook.pl/AzjaFilm
facebook.pl/GrupaHatak
Proszę, oceń te napisy na www.osdb.link/6zzp4 Pomóż innym wybrać najlepsze napisy!