Wspomóż nas i zostań członkiem VIP, by pozbyć się reklam z www.OpenSubtitles.org
ZŁA MAMUSIA
Mamo!
- Idę. - Nie mogę znaleźć butów.
Przy drzwiach.
- Tych niebieskich. - Zakładaj, bo się spóźnisz.
- Chcesz? - Nie mam czasu na kofeinowe luksusy.
- Podwieziesz ją? - Nie. Przesunęli mi spotkanie.
Jeśli znowu się spóźnię...
Dobra. Coś wymyślę.
A potem ją odbierzesz?
Muszę zabrać klientów na drinka.
Jestem taka zawalona pracą. Nie mam czasu.
- Może zadzwonisz do mamy? - Dobry pomysł.
Lubi spędzać z Tiną czas. Dzwonię.
- Dzień dobry! - Może dla ciebie.
Biegam jak kurczak z obciętą głową.
Miło czuć się potrzebną.
Odbierzesz Tinę po szkole?
Pracujemy do późna.
Mówiłam, że dziś wyruszam w dziesięciodniowy rejs.
Racja. Rejs, o którym mi mówiłaś,
żebym mogła dostosować grafik.
Na pewno ci mówiłam.
To nic. Baw się dobrze.
To tylko dziesięć dni. Poradzisz sobie.
Albo umrę.
Zadzwonię, jak tylko wrócę. Jeśli wrócę.
Muszę kończyć. Kocham cię.
- Coś wymyślę. Nie martw się. - Jesteś najlepszy.
Młoda, lecimy! Szkoła czeka.
- Przytrzymaj! - Biegnie mama.
- Do zobaczenia wieczorem. Miłego dnia. - Wzajemnie. Dziękuję.
Cholera.
- Dzień dobry, Melanie. - Delores.
Znowu korki?
- Już przyszła. - I cię szuka.
- Dlaczego? - Za wysokie progi.
Dla mnie też.
- Przegapiłam coś? - Szuka cię.
Delores mówiła.
Podobno zwolniła już dwoje ludzi.
Nie wiedziałam o cięciach.
Ja też. Chyba wybrałaś zły dzień na spóźnienie.
Powiedziała, czego chce?
Melanie, zapraszam.
- Módl się za mnie. - Powodzenia.
Przepraszam, pani Reynolds. Jeden z tych poranków.
- Ale nie o to chodzi? - Siadaj.
- Czy chodzi o... - Awans? Tak.
Na jakie stanowisko?
Dołączasz do zespołu obsługującego najważniejszych klientów.
- To brzmi jak... - Spełnienie marzeń?
Raczej...
wyczerpująco. Już teraz ledwo godzę pracę z rodziną.
Dlatego ciągle się spóźniam.
W życiu chodzi o równowagę. Dostaniesz asystentkę.
Zadzwoń do Cindy Jackson z kadr.
W poniedziałek zaczniesz rozmowy z kandydatami.
- Zaproś zwycięzcę na pokład. - To...
niesamowite. Ale mam pytanie.
- Dlaczego ja? - Dlaczego nie?
Mogę w czymś pomóc?
Chyba się zgubiłam.
To nie kadry? Szukam Cindy Jackson.
- Na górze. - Dziękuję.
Świetnie się spisujesz. Pracownicy i klienci cię uwielbiają.
Jesteś bystra. Idealne połączenie.
Dziękuję, pani Reynolds.
Samantha. Sam też może być.
Tylko nie więcej niż dziesięć minut spóźnienia.
Oczywiście, pani Reynolds. Samantho.
Sam. To ja już pójdę.
Dostanę biuro i w ogóle?
Przejmujesz klientów i biuro Billa Parkera.
Piękny z niego widok. Gratuluję.
- Nie zawiodę cię. - Oby.
I jeszcze jedno. Nadal przyjaźnisz się z Barb Rodrick, prezeską Yowsers.
Kumpela z akademika.
Mądra dama. Podobno szukają nowej agencji.
Taki Amazon dla zabawek by się nam przydał. Prawda?
Umówisz nam spotkanie?
Oczywiście.
Doskonale. Informuj mnie.
- Tu Alex, zostaw wiadomość. - Oddzwoń. Nie uwierzysz, co się stało.
- Yowsers, słucham? - Poproszę z Barbarą Rodrick.
- Jest! - Nowa menedżerka w Reynolds Group.
I do tego moja żona. Gratuluję.
Naprawdę super.
- Ale? - Żadnego.
- Mów. - I tak już ledwo wyrabiamy.
Wiem.
- Jak to zrobimy? - Przydzielą mi asystentkę.
Pomoże mi się zorganizować.
Pani gruba ryba.
Nawet nie wiem, co robię, ale muszę znaleźć kogoś,
kto załatwi mi wszystko, zanim o tym pomyślę.
Ja wiem, że jestem z ciebie dumny.
I trochę podniecony.
Jak zawsze.
Bez malinek. Jutro rozmawiam z kandydatami.
Staram się pozostać twoim najlepszym.
Mam dla ciebie robotę.
Opowiedz o sobie.
Jestem osobą zaradną. W poprzedniej pracy
pierwszy przychodziłem, ostatni wychodziłem.
Nie trzeba mi dwa razy czegoś powtarzać.
Pełna szczerość. Nawet nie wiem, czy mogę o to spytać.
Nie miałbyś problemu w byciu asystentem kobiety?
Skąd. Mam cztery siostry.
Cztery? Jestem jedynaczką.
Bardzo je lubię.
- Gdybym miał braci, wiele bym stracił. - Na przykład?
Wdzięk. Ciężko o to u nastolatka.
Owszem, masz go.
Dzień dobry. Phoebe Sutton. Na rozmowę w sprawie pracy.
Jest pani umówiona?
Cindy Jackson osobiście do mnie dzwoniła.
Przykro mi, ale do mnie nie. Dziś już pani nie wcisnę.
Dam jej znać.
Co robisz?
Ratuję tę firmę przed popełnieniem poważnego błędu.
Widzisz brunetkę po mojej prawej? Nie gap się.
Lisa Blanchard? Co z nią?
Jest uzależniona od mety.
- Skąd wiesz? - Pracowałam z jej bratem.
Praktycznie zniszczyła ich rodzinę.
Chyba że takich cech szukacie u pracowników.
Proszę usiąść. Właśnie zwolniło się miejsce.
Świetnie.
Reynolds Group to agencja średniego szczebla,
ale Samantha celuje wysoko.
Mamy wielu miejscowych klientów, ale zabiegamy o ogólnokrajowych.
Oczywiście.
Jeśli mogę. Co się stało z poprzednią asystentką?
Jeśli cię zatrudnię, zostaniesz pierwszą. Niedawno awansowałam.
Menedżerka dziewica. Przytłoczona?
Pewnie powinnam zaprzeczyć...
Ale w środku panikujesz.
Nie wiesz, co robisz, jesteś przerażona, że wszyscy się dowiedzą.
- Właśnie. - Po to tu jestem.
A po tej ślicznej obrączce wnioskuję, że jesteś zamężna.
- Jakieś dzieci? - Tina. Siedem lat.
Cudowna.
Mamusia musi być dumna.
A ty? Masz rodzinę?
Nie. Rodzice umarli, gdy byłam dzieckiem. Jestem sama.
Przykro mi. Ja też straciłam wtedy ojca.
Czyli mnie rozumiesz. Miło kogoś takiego poznać.
Chciałabym mieć dzieci.
To dla mnie nowość.
Może po prostu coś mi o sobie opowiesz?
Jestem za wzmacnianiem pozycji kobiet. Me Too, równouprawnienie...
Ale uważam też, że należy prosić o pomoc, gdy się jej potrzebuje.
Kobiety pomagają kobietom.
Z jakiegoś powodu ciągle skaczemy sobie do gardeł,
a przecież jesteśmy w tym kraju większością.
Co by się stało, gdybyśmy kiedyś połączyły siły?
Rządziłybyśmy wszystkim.
Jeśli mnie zatrudnisz, dokładnie to zrobię.
- Czyli? - Zadbam o ciebie.
Dostaniesz, czego potrzebujesz, nim o tym pomyślisz.
Masz jeszcze jakieś pytania?
Jedno.
Mów.
Jesteś starsza od pozostałych kandydatów.
Czy to dla ciebie problem?
W sumie jeszcze o tym nie myślałam.
- Chcesz poznać moje zdanie? - Słucham.
Potrzebujesz kogoś z większym doświadczeniem.
Zaprowadzi równowagę odrobiną know-how.
Myśl o mnie jak o siostrze.
Wiem, kogo chcę. Phoebe Sutton.
Stanowcza. Dobrze.
Po prostu mam co do niej dobre przeczucia.
Oby.
Ta Phoebe zajmie się twoim życiem.
Nie ma nic gorszego od nieodpowiedniej asystentki.
Na pewno będzie świetna.
Skoro awansowałaś, potrzebujemy kogoś na twoje miejsce.
Jakaś propozycja?
Jason Lipp. Dobry był.
Ustalone.
Kadry sprawdzą jego referencje. Ją też sprawdzili?
Oczywiście.
Czy rozmawiam z Kellyanne Darcy?
- Tak. - Melanie Anderson.
Dzwonię w sprawie Phoebe Sutton.
Wymieniła panią jako swoje jedyne referencje.
Bo byłam jej jedyną szefową. Pracowała u mnie 12 lat.
Myślę, czy nie zostać drugą.
Powinnaś. Świetna jest.
Załatwi wszystko.
A jeśli w domu zrobi się ciężko, sprawi, że zdążysz na czas.
Dziękuję. Bardzo mi pomogłaś.
- Zadowolona? - Jeszcze nie.
- Tu Phoebe. - Cześć, tu Melanie.
Obiecałaś szybko dać znać, ale to przesada.
Wiem, czego chcę.
Ja też.
- Czy to znaczy... - Chcesz tę robotę?
Musisz pytać? Jasne.
Zadzwoniłabym wcześniej, ale sprawdzałam twoje referencje.
Brawo.
Kellyanne bardzo cię chwaliła.
Najlepsza jest.
Do zobaczenia jutro o dziewiątej?
Przyjdę wpół do.
Jeszcze raz dziękuję. Cieszę się.
Teraz jestem zadowolona.
- Dzień dobry. Roger Kirkland? - Znasz mnie?
Jest pan klientem Billa. Właściciel...
Kirkland Auto.
Trzeci co do wielkości diler w kraju.
Samantho w końcu zatrudniłaś kogoś z dobrą pamięcią.
Szukasz może nowego auta?
Zawsze wypatruję nowej bryki.
Załatwię ci niezłą ofertę. Daj znać, jeśli będziesz zainteresowana.
Phoebe...
Kogoś mi pan przypomina.
Twierdzisz, że jakiś facet jest równie przystojny
i światowy, jak ja?
Witam wszystkich. Widzę, że poznałeś już Melanie.
Przejmuje klientów Billa, a Phoebe została jej asystentką.
Szczęściarz ze mnie.
Bardzo się cieszę na naszą współpracę.
- Miło pana poznać. - Z wzajemnością.
- Do zobaczenia u mnie? - Przepraszam.
- Rozmawiałaś z tą przyjaciółką? - Pracuję nad tym.
Pracuj ciężej.
I na koniec Susan Gladwell z Wellness Yoga.
Ma dwa lokale w centrum.
- Namaste. - To chyba wszystko.
Jutro do nich zadzwonię i się przedstawię.
- Myślę, że też powinnaś. - Zrobione.
Rozmawiałaś z nimi?
Wolałabym, żebyś poczekała.
Chciałaś, żebym podejmowała decyzje.
I tak ciągle nawijałam, jaka jesteś cudowna.
Tylko Barbary Rodrick z Yowsers nie mogłam złapać.
Ja też.
Na jutro przygotuję arkusz z nazwiskami.
Dzięki. Naprawdę się spisujesz.
Namaste.
- Możemy chwilkę porozmawiać? - Co jest?
Chodzi o rano. O Rogera Kirklanda.
- Co z nim? - Przesadziłaś z flirtowaniem.
Byłam tylko miła.
Nie chcę, żeby ludzie sobie coś pomyśleli.
Sugerujesz, że przespałabym się z klientem?
Po prostu zachowałaś się niewłaściwie.
Przepraszam za moje niewłaściwe zachowanie pierwszego dnia.
Masz rację.
Mężczyznom niewiele potrzeba. Od teraz będę ostrożniejsza.
Dziękuję.
Barbara, oddzwoniłaś.
Do starej kumpeli zawsze.
Starej?
Bardziej oldschoolowej. Co u ciebie?
Świetnie. Co powiesz na drinka? Chętnie pogadam.
Ja też. Ustaw spotkanie z moją asystentką.
Pracuję w Reynolds Group. Zlecę to asystentce.
Już nie mogę się doczekać.
Do zobaczenia.
- Chyba Barbara oddzwoniła. - Poznałyśmy się na studiach.
Samantha naciska na to spotkanie. Chyba zrobię to dla firmy.
Wątpliwości zostaw na teleturnieje. Zdobędziesz tego klienta.
- Powiedz to. - Nie...
Oświadczysz to wszechświatowi, a świat może o tym usłyszeć.
Mów.
Zdobędę tego klienta.
- Chyba muszę umówić spotkanie. - Jutro. Wracam do domu.
Skoczymy na drinka?
Dzięki, ale muszę wracać do rodziny.
Warto wypić koktajl z bliskim współpracownikiem.
Nigdy nie wiesz, czego możesz się o mnie dowiedzieć.
I musimy uczcić telefon z Yowsers.
Pewnie. Idziemy.
Jak mi dzisiaj poszło?
Poza tym flirtem?
Bardzo dobrze.
I nie jesteś pierwszą, do której Roger uderzał.
Faceci to świnie.
Co to za spojrzenie?
Wspomnienia ze studiów.
Opowiadaj.
Jeśli to ma działać, musisz mi zaufać.
Niby komu powiem?
Ta moja znajoma z Yowsers...
Barbara Rodrick.
Całowałam się raz z jej chłopakiem.
Joe... nawet nie pamiętam nazwiska.
Dzięki Bogu nigdy się nie dowiedziała. Starożytna historia, nie?
Co na studiach, zostaje na studiach.
Mel, wspieram cię. Możesz mi zaufać.
Powinnyśmy częściej tu wpadać. Idę do toalety.
Znajdzie się dla mnie miejsce?
Jak drink z asystentką?
Świetnie. Chyba się dogadamy.
Otworzę.
- Spodziewasz się kogoś? - Idź sprawdzić.
Skarbie, masz gościa.
- Co tu robisz? - Znalazłam, gdy odjeżdżałaś.
Serio?
Zadzwoniłabym, ale to nic by nie dało. Pomyślałam, że po prostu go podrzucę.
Od jej urodzenia nie mogę się ogarnąć. Dziękuję.
- Miło mi. - Pracujesz z mamą?
Właśnie. Phoebe, a ty?
- Tina Anderson. - Miło poznać.
Mój mąż, Alex.
Spokojnie. Ciebie nie połaskoczę. Chyba że ładnie poprosisz.
Nie mówiłaś, że to zgrywuska.
Pójdę już.
Zostań! Zagrasz z nami.
Muszę lecieć, ale na pewno wkrótce się zobaczymy.
Gramy dalej.
Wiesz, jakie masz szczęście?
Cudowna rodzina, kariera. Masz wszystko.
Powodzi mi się.
Nie zapominaj o tym.
Bo gdy życie rzuca kłody pod nogi,
szczęście przydaje się bardziej niż talent.
Ja nigdy go nie miałam.
- Wszystko gra? - Tak.
Do zobaczenia rano, szefowo.
Lubię ją.
Tata chyba też.
Teraz ruch mamy.
- Co o niej myślisz? - O kim?
O Phoebe. Jakbyś nie wiedział.
Była miła. Tina ją lubi. A ty wyglądasz na bardziej skupioną na pracy.
Owszem. Jest taka zorganizowana.
Szybka. Miła.
Może trochę za bardzo...
Flirciara, co?
Skąd wiesz?
Dość o Phoebe.
Dobranoc.
Przepraszam.
Dostałam niezły wycisk. Ale przynajmniej więcej zarabiam.
Nawet ode mnie.
Niewiele. Będzie więcej dla Tiny. Po to to wszystko robimy.
Masz rację.
Jutro ważny dzień. Wyśpij się.
Chcę wam opowiedzieć o nowym programie dla naszych pracowników.
Jeśli zastanawiacie się, czy ich awansuję,
spytajcie Melanie. Siedzi teraz w wielkim biurze.
Co mam zrobić?
Chcę żebyś...
żebyście wy wszyscy, zdobyli dla nas nowych klientów.
Wyjdźcie stąd, potrząśnijcie drzewami, może coś spadnie.
Premia za każdy podpisany kontrakt.
Pamiętajcie, że was oceniam.
Do roboty!
- Mówiłam, że znów to zrobi. - Fakt. Ile nazwisk zebrałyśmy?
Zapisałam kilka chętnych firm.
Od miesięcy rozsyłam czujki. W przyszłym tygodniu zaczynam rozmowy...
Przepraszam, nie chciałam przeszkodzić.
Musisz coś podpisać. Zostawię ci na biurku.
Na razie, dziewczyno.
Mel. Czy ty naprawdę ją lubisz?
Źle na mnie działa.
Jak każdy.
Pamiętasz tego stażystę, który śmierdział skwaszonym mlekiem?
Nie ufam jej.
Nie myśl o Phoebe. Skup się na sobie i celu.
Jeśli zdobędziesz połowę tych klientów, może też dostaniesz takie biuro.
Racja.
Co powiedziała?
Grypa?
Kto teraz się nie szczepi?
Dobra, załatwię to. Do zobaczenia.
Co się stało?
- Ashley Ruskin. - Klientka?
Opiekunka. Odwołała wizytę w ostatniej chwili.
A dziś nasza rocznica. Alex miał mnie zabrać do Julian's.
Po pierwsze szczęśliwej rocznicy. Po drugie z przyjemnością.
- Ale co? - Zajmę się Tina.
To nie twoje zadanie. Nie chcę być jedną z takich szefowych.
Jakich?
Sugerujących, że zyskasz coś na pomaganiu mi poza biurem.
Nienawidziłam tego.
Nie jesteś mną. Poza tym, co mam do roboty?
Kobiety pomagają kobietom. Pamiętasz?
O 19.00?
Byłoby idealnie. Dziękuję.
Nie musisz ciągle mi dziękować. Od tego jestem.
KIEDY WPADNIESZ? MAM DLA CIEBIE TĘ OFERTĘ.
- Cześć! - Witaj!
- Jutro mam urodziny! - Serio?
Będzie przyjęcie!
Cześć, Phoebe. Jeszcze raz dziękuję za pomoc.
Chyba na tym się nie skończy.
Wiesz, co robisz.
Krawaty to łatwizna. Faceci nie.
- W porządku? - Od tygodnia mam sztywny kark.
Widzisz? Ręce, które leczą. Odwróć się.
Nie żartowałaś.
Szykownie...
Ponownie dziękuję. Ratujesz nam życie. Słuchaj się Phoebe.
- Wracamy za kilka godzin. - Nie ma pośpiechu.
Poradzimy sobie, prawda?
Idę odpalić auto.
Jeszcze raz dziękuję.
To naprawdę dziwne.
- Co? - Niektórzy mają wszystko.
Kolacja w rocznicę z przystojnym mężem.
Jutro przyjęcie urodzinowe pięknej córeczki.
Masz szczęście.
Dobrej zabawy, szefowo.
Dzięki. W razie problemów dzwoń.
Walić to. Biorę makaron.
Słyszałem, że w rocznicę kalorie dzieli się na pół...
Dobrze, bo już zerkam na suflet.
- Miło jest. - Owszem.
Kiedy ostatnio tu byliśmy?
Chyba w zeszłym roku. Na szóstej rocznicy.
Racja. Ściągnęłam mamę do Tiny.
A dziś zajmuje się nią twoja asystentka. Plusy utrzymywania rodziny.
Poważnie?
Przepraszam.
- Za nas? - Dlatego za ciebie wyszłam.
Jesteś mądrzejszy od swojej płci.
Za nas.
I księżniczka znów odzyskała swojego księcia.
Ja jestem księżniczką.
Serio? Masz chłopaka w szkole?
Jak ma na imię?
Jimmy Randall.
Pamiętaj, że życie to nie bajka.
Na niektórych nie czeka szczęśliwe zakończenie.
Od początku mają przerąbane, a potem jest tylko coraz gorzej.
Nie słuchaj mnie. Tylko się wygłupiam.
Jesteś śpiąca?
Tak. Dobranoc.
Dobranoc, maluszku.
Mamusia jest przy tobie.
Z Phoebe coraz lepiej ci się układa.
- Sama nie wiem. - Myślałem, że jest super.
To flirciara. Każdy w biurze tak uważa.
Nie zauważyłeś, co?
Jest miła. Cóż mogę rzec?
Może: "Sam potrafię zawiązać krawat".
I przy okazji: "Nie masuj mnie, gdy wychodzę z żoną uczcić rocznicę"?
Powinnaś mi już zaufać.
Wiem, ale...
Faceci są durni.
Świetnie. Zostałem durniem.
Nie.
Ja nim jestem.
A ona nam pomaga.
Przepraszam.
Wróciliśmy!
Gdzie ona jest?
- Phoebe? - Cześć.
- Przestraszyłaś mnie. - Nie chciałam, szefowo.
- Jak poszło? - To aniołek.
Dopiero co u niej byłam. Zgasła jak świeczka.
- Jak tam wielka kolacja? - Dobrze.
Zostawię was, gołąbeczki.
Seks w rocznicę i te sprawy.
Przyjęcie Tiny świetnie się zapowiada.
- Zaprosiła mnie. - Przyjdź.
Jeśli to nie problem.
Nie, przyjdź.
Z przyjemnością. Mam kilka spraw w weekend, ale chętnie.
To do zobaczenia.
Dlaczego najpierw mnie nie spytałeś?
Co miałem powiedzieć? Tina ją zaprosiła.
Ta kobieta ciągle się przy nas kręci.
Pracownikom trzeba wyznaczyć granice.
Więc co w ogóle tutaj robiła?
Wyświadczyła nam wielką przysługę.
Może jutro pomoże ci zapiąć koszulę.
Poważnie?
Szczęśliwej rocznicy.
Cześć.
Dostałaś mojego SMS-a?
Tego o ofercie?
Właśnie. Chcesz zerknąć?
Pewnie. Wal.
Wiedziałem, że już tak robiłaś. Zaczynamy.
Konkretna oferta.
Twoja kolej.
Gdzie teraz jesteś?
Roger, gdzie jesteś?
Tutaj!
No proszę.
- Po co te rękawiczki? - Myślę, że są seksi.
- Nie podobają się? - Bardzo.
Płaszcz też.
Co pod nim chowasz?
Chciałbyś wiedzieć.
Graj uczciwie. Ja ci pokazałem.
Owszem. Choć nie to, czego się spodziewałam.
Zawiedziona?
Tego nie powiedziałam.
Jak często to robisz?
Co?
Wysyłasz nieproszone zdjęcia swojego wała?
Nie nazwałbym go nieproszonym.
W sumie siedzisz teraz w moim biurze.
Co oznacza, że przyjęłam zaproszenie na seks?
Jeśli zdjęcie pasuje, chętna wskakuje.
Masz jeszcze jakieś?
Zdjęcia?
Może.
- Wysyłaj. - Dlaczego po prostu nie wyciągnąć?
Bo prawdziwa kobieta lubi się droczyć.
Perwersyjna. Zupełnie jak ja. Przygaś światła
i choć obejrzeć.
Bardzo ładne.
Trochę trwało, zanim złapałem odpowiedni kąt.
Spójrz na cień po lewej.
Przypominasz mi faceta, którego kiedyś znałam.
Powtarzasz się. Mówisz o byłym chłopaku?
Nie. O przybranym ojcu.
- Pokazywał ci takie zdjęcia? - Nie tylko zdjęcia.
Dziękuję.
- Wszystko gra? - Jestem wykończona.
Pamiętasz ten mój koszmar?
Ledwie spałam.
Nadal nie chcesz o tym pogadać?
Zapomnij. To tylko zły sen.
Przyszła.
Co za impreza!
Znowu masz szczęście. Bardzo wam dziękuję za zaproszenie.
- Przepraszam. - A ty dokąd?
Przyniosę trochę przekąsek. Mają spust, co?
Jesteś takim kochającym ojcem. Uwielbiam to w tobie.
Dziękuję.
Phoebe!
Księżniczka Tina! Wszystkiego najlepszego!
Co dla mnie masz?
Dopiero co się dowiedziałam, ale który to Jimmy Randall?
Chodź.
Cześć.
Jak ty to robisz?
Pracuję na pół etatu i prawie nie mam czasu dla Jimmy'ego.
Same jego zajęcia...
W pracy mam asystentkę. To pomaga. Jest niesamowita.
- O co chodzi? - Chcę do domu!
Co się stało?
Nic! Po prostu chcę, dobrze?
Pewnie.
- Na razie. - Życzę poprawy humoru.
- Gdzie byłyście? - Phoebe dawała mi prezent.
- Jaki? - Mój pierwszy pocałunek!
Było uroczo.
Chwileczkę. Co się stało?
Spokojnie. Poprosiłam jednego chłopca o urodzinowego buziaka.
Jimmy wyglądał na przerażonego.
Mogłam trochę naciskać.
- Idź się pobaw. - Chcę tu zostać.
Czyś ty oszalała? Dlaczego go zmuszałaś?
Mówimy o buziaku w policzek. Chciałam, żeby miała wyjątkowy dzień...
Jestem jej matką. To moje zadanie.
A moje pomagać tobie.
Powinnaś wyjść.
Zwalniasz mnie?
Nie. Ale to nie wypada.
Zobaczymy się w poniedziałek w biurze.
Od teraz ograniczymy nasze spotkania do godzin pracy.
Co tylko sobie życzysz, szefowo.
Dokąd idzie Phoebe?
Klub samotnych asystentów.
- Co tu robisz? - Byłam zaproszona.
Już wychodzisz?
- Dziękuję za przybycie. - Co tu robiła Phoebe?
Uczyła moją córkę o kwiatkach i pszczółkach.
- Co? - Nie chcę o tym gadać.
Przywitajcie się z Tiną.
Prawie zapomniałam. Słyszałaś o Rogerze Kirklandzie?
Nie.
Chodź.
- Co się stało? - Nie żyje.
- Co? - Rano się dowiedziałam.
A teraz najlepsze.
Słyszałaś o autoerotycznej...
- jakie to słowo? - Asfiksji.
- Czy wtedy... - Tak.
- Podczas... - Tak.
Jak to w ogóle działa?
Czasem wieszają się na czymś niższym od nich. Jak klamka.
Żeby mogli wstać, nim będzie za późno.
Ale brak tlenu robi swoje, mdleją...
i umierają.
Tak słyszałem.
I tak uważają gliny.
Twoja asystentka będzie musiała mrugać do kogoś innego.
- Znowu korki? - Jestem punktualnie.
Od dziesięciu minut wszyscy już w konferencyjnej.
Boże...
Przepraszam.
Jak mówiłam, w zeszłym tygodniu dałam szansę asystentom
na wykazanie się i muszę powiedzieć, że niektórym się udało.
Phoebe, wstań proszę.
Gdy reszta rozkoszowała się czasem wolnym,
ta weekendowa wojowniczka pozyskała sześciu potencjalnych klientów.
Siedmiu.
Przyznaję się do błędu. I jestem pod wrażeniem.
Co to za firmy?
Zobaczmy.
Pat's Tavern, Uppercut Boxing Gym.
Phoebe?
Crave Cafe, Biblioteka Publiczna i kilka innych niespodzianek.
Proponuję podążać jej śladem.
A ty możesz nauczyć się czegoś od swojej asystentki.
- Jak widać. - Jakie nowiny z Yowsers?
Chcę tej umowę.
Pracuję nad tym.
Dobrze, bo tutaj wszystko szybko się zmienia. A ty znowu się spóźniłaś.
Wracajcie do pracy.
Do biura. Już.
Cześć, szefowo.
Nie dostałaś SMS-a o przesunięciu godziny spotkania?
Nie.
Dziwne.
Ostatnio dzieje się sporo dziwnych rzeczy.
Co sugerujesz?
Ukradłaś moją listę, suko! To byli moi klienci.
Biedna Laura. Nie słyszałaś o wyścigu szczurów?
- Nawet nie zamierzasz zaprzeczać? - Czemu?
Szefowa zleciła robotę.
Przyznaję, wykonałam ją.
To tak zwany darwinizm. Zamiast nienawidzić, podziwiaj.
Ty ją zatrudniłaś. Obwiniam ciebie.
- Mel... - Jesteś zwolniona.
Bawi cię to?
Słyszałaś Sam.
A ty mnie.
Postąpiłaś nieetycznie i podle.
Nie podobało mi się to. Sam też.
Może ją spytamy?
O niczym tu nie decydujesz. Zabieraj rzeczy i wyjdź.
I nie skarż się Sam. Już tu nie pracujesz.
Wiem, o co chodzi.
Nie podoba ci się, że twoja córka woli mnie od ciebie.
A Alexa owinęłabym sobie wokół palca tak szybko,
że aż byś się zdziwiła.
Nie tylko wokół palca.
Z czym ty masz problem?
W tym, że nie doceniasz tego, co masz.
Wezwać ochronę?
Nie trudź się. Do zobaczenia.
Wtedy wezwę gliny.
Muszę ci o czymś powiedzieć.
Cóż za przypadek. Ja tobie też.
Masz się sprężyć.
Najlepsze, co zrobiłaś od dnia awansu, to zatrudnienie Phoebe.
Twierdzi, że ustawiła ci jutrzejsze spotkanie z Yowsers.
- Owszem. - Nie spartol tego.
- Coś jeszcze. - Nie.
Wszystko gra? Wczoraj prawie się do mnie nie odzywałaś.
Mam spotkanie. To ważne i nie mogę się spóźnić.
Podobno Phoebe miała to załatwić.
Wczoraj ją zwolniłam. Zostałam sama.
Zwolniłaś?
I mi nie powiedziałaś?
Nie mam teraz czasu. Szukam torebki.
Dobra. Schodzę ci z drogi.
Mel?
Barbara!
Kopę lat.
Czego chcesz?
Pogadać.
Przejdź do sedna.
Wiesz, że pracuję w Reynolds Group.
Pomyślałam, że moglibyśmy złożyć wam ofertę.
Oldschool.
Jak dawniej, co?
Pewnie.
Jak wtedy, gdy całowałaś się z Joem?
Dostałam telefon. Wiem o wszystkim.
Miałam wątpliwości.
Aż zobaczyłam twoją minę.
- Phoebe dzwoniła. - "Starożytna historia".
Tak powiedziałaś? I to załatwia sprawę?
To był tylko pocałunek.
Zaufałam ci, a ty mnie przerobiłaś.
Dlaczego miałabym zaufać ci w interesach?
Mam złe nowiny.
Co tu robisz? Zwolniłam cię.
Jakim prawem?
- Byłam jej szefową. - A ja jestem twoją.
Co to za złe nowiny?
Niech zgadnę. The Yowsers?
Dzwoniła ta twoja Barbara.
Powiedziała, że chętnie wysłucha naszej oferty.
Pod jednym warunkiem. Że będziesz trzymać się od nich z dala.
Dlatego ja się tym zajmę. Z pomocą Phoebe.
Barbara o nią poprosiła. Powiedziała, że jej ufa.
Ufa? Żartujesz?
Nie znasz jej. Ona kłamie.
- Ukradła listę klientów Laury. - Czy to prawda?
- Kto pierwszy, ten lepszy. - Istotnie.
Brak etyki ci nie przeszkadza?
Rozbija mi życie prywatne.
O czym mówisz?
Flirtuje z moim mężem,
miesza mojej córce w głowie, a dziś rano...
Patrz, co znalazłam.
- Co to? - Kamera! Podglądałaś nas?
- Uspokój się. - To wariatka.
Powiedz jej, co zrobiłaś.
A co zrobiłaś ty?
O czym mówisz?
Nie lubimy tu spoufalania się z asystentami.
- Przyszła do nas na urodziny. - Nie o tym mówię. Cytuję:
"Nie chcę być szefową, która sugeruje,
że zyskasz coś na pomaganiu im poza biurem".
Bo nie.
Dlaczego poprosiłaś ją o opiekę nad córką.
- Nie poprosiłam. - Nie?
- Sama się zgłosiłaś. - Inaczej to pamiętam.
Czułam, że stracę pracę, jeśli odmówię.
Ale ty...
A teraz oskarżasz mnie o podłożenie ci kamery. Słyszysz to?
Dochodzę do wniosku,
że nie rozumiesz granic obowiązujących na poziomie kierowniczym.
I zastanawiam się, czy nie awansowałam złej osoby.
Weź dzisiaj wolne.
Obie zyskamy czas na pomyślenie o twojej przyszłości tutaj.
Za mną.
Jak mogłaś powiedzieć Barbarze?
To ty całowałaś się z jej chłopakiem.
Pamiętasz, jak uczyłam Laurę o wyścigu szczurów?
Trzeba było uważać.
Ale tak naprawdę powinnaś zapamiętać, co powiedziałam wcześniej.
Niektórzy nie zasługują na to, co mają. I nigdy nie zasłużą.
Wiesz, co was wszystkie łączy?
Nie sądzicie, że możecie to stracić.
Nie powinnaś teraz wracać do domu, mamusiu?
Wal się.
Na twoim miejscu zwaliłabym Alexowi.
To ty podłożyłaś tę kamerę.
Po prostu od liceum nie widziałam bardziej napalonego faceta.
Co się stało?
- Idę do domu. - Dlaczego?
Spytaj nowej.
Wiem, kim jesteś.
- Niby skąd? - Żadna żmija mi nie umknie.
Powiadasz?
- A ty w czym jesteś dobry? - W internetowych śledztwach.
Studiowałem informatykę i znajdę wszystko o wszystkich.
Mina ci zrzedła. Co ukrywasz?
Chętnie to znajdę.
To twój koniec.
To ja. Poszukałem czegoś o naszej znajomej.
Wcale nie nazywa się Phoebe Sutton. Tylko Lisa Nolan.
Ostatnie znane miejsce pobytu...
to jakiś ośrodek. Elm Road 32.
Oddzwoń jak najszybciej.
Chyba kpisz.
- Precz. - Wysłuchaj mnie.
- Teraz. - Przychodzę z ofertą pokojową.
Nie wierzę, że cię wpuściłam po tym, co zrobiłaś.
- Ale? - Rano nie dokończyłam kwestii.
Proszę cię, jak kobieta kobietę, zostaw nas w spokoju.
Może zrobiłam coś, czego nie powinnam.
- Może? - Czasem robię się...
Szalona?
Miałam powiedzieć agresywna.
Nie rozumiem. Czego ty ode mnie chcesz?
Od początku tego samego.
- Pomóc ci. - Więc zniknij z mojego życia.
Trochę już na to za późno.
Pracujemy razem, twoja rodzina mnie uwielbia.
Ten okręt już odpłynął.
Jeśli chcesz, żebym zniknęła, musisz mnie do tego zmusić.
Powiedziałam: daj mi spokój!
Mamo!
To tylko drobna sprzeczka.
Nie odzywaj się do mojej córki.
Przepraszam. Nie chciałam straszyć Tiny.
Wrócę, gdy trochę się uspokoisz. Pożegnam się z nią.
Nie dotykaj jej.
Nie płacz.
Nie wracaj tu, bo cię zabiję.
Coś ty zrobiła?
- Alex... - Nie! Ja mówię.
Od dnia awansu nie jesteś sobą.
- Z tą kobietą coś jest nie tak. - Mam to gdzieś.
Tina twierdzi, że ją biłaś.
Cała się trzęsła.
Przed chwilą ją kładłam. Nic jej nie jest.
Fajnie, że według ciebie wszystko gra.
- Jesteś. - Gdzie Jason?
Nie wiem. Cały wieczór wydzwaniałam. Gdzie byłaś?
Chyba bateria w telefonie mi się zepsuła. Co się stało?
Jason zostawił mi wiadomość. Wykopywał brudy o Phoebe.
I?
To nie jest nawet jej prawdziwe nazwisko.
- Co? - Nazywa się Lisa Nolan.
- Co jeszcze znalazł? - Mieszkała w jakimś ośrodku.
- Znasz adres? - Elm Road 32.
Nikomu nie mówiłam. Czekałam na ciebie.
- Co robimy? - Ja ją zatrudniłam. Ja się tym zajmę.
Co zamierzasz?
Przepraszam, nie chciałam cię przestraszyć.
Czy ty przed chwilą rozmawiałaś z Mel?
Źle się czuje.
Poszła do domu?
Chyba tak.
Pożyjemy, zobaczymy.
Sprawdźmy, ile jeszcze nakłamałaś.
Kellyanne? Tu Melanie Anderson. Rozmawiałyśmy o Phoebe Sutton.
Czego chcesz?
Właśnie się dowiedziałam, że to nie jest jej prawdziwe nazwisko.
- Cześć. - Mogę w czymś pomóc?
Mam nadzieję. Chciałam spytać o Phoebe Sutton.
- Może ją pani znać jako Lisę Nolan. - A pani to?
Melanie Anderson. Zastałam Lisę?
Od kilku tygodni już tu nie mieszka.
Wiem. Możesz mi cokolwiek o niej powiedzieć?
Z całym szacunkiem, ale ludzie tutaj liczą tylko na spokój.
Chcą ukryć się przed światem i leczyć rany.
Ale miała tu przyjaciółkę.
Kellyanne.
- Spędzały razem sporo czasu. - Jest tutaj?
To cudowne miejsce. Działa od 25. lat.
Dzięki Bogu otrzymujemy wystarczające wsparcie
i nasi podopieczni mają niezbędne wygody.
Odpowiednią liczbę personelu.
Ponad 50 godzin miesięcznie z licencjonowanym terapeutą.
To bezpieczne schronienie dla ludzi,
którzy chcą uczyć się na błędach przeszłości
w miejscu, gdzie nikt ich nie ocenia.
Pomagamy im wykorzystać drugą szansę. A także trzecią i czwartą.
Skąd znasz Lisę?
Pracuje dla mnie. Długo się tu leczyła?
Kilka miesięcy. Od kiedy tylko wyszła.
Z odwyku czy...
Szanujemy prywatność pacjentów. Kellyanne jest tam.
Kellyanne, masz gościa.
Proszę się streszczać i zachowywać spokój i kulturę.
Coś za jedna?
Melanie Anderson. Pół godziny temu się ze mną rozłączyłaś.
Serio?
Tak. Tydzień temu rozmawiałyśmy o Phoebe Sutton.
- Nie znam. Taka prawda. - A Lisę Nolan?
Paniusiu, próbuję tu poskładać sobie życie do kupy.
A ja swojego nie stracić.
Skończyłam. Francis!
- Posłuchaj. - Nie znam tej kobiety.
Muszę się czegoś dowiedzieć. Proszę!
Musi pani natychmiast wyjść.
Potrzebuję tylko informacji. Proszę mi coś powiedzieć o Lisie.
Mieszkała u nas kilka miesięcy i obowiązuje mnie klauzula prywatności.
Siedziała w więzieniu? Za co?
Wiesz, że nie mogę.
Może jej kurator powie coś więcej. Przykro mi.
Kurator...
Jest.
Nie rób tak!
A co ty zrobiłaś?
Nic jej nie powiedziałam.
Nie patrz tak. Zrobiłam wszystko, o co prosiłaś.
Pomogłam ci zdobyć tę pracę.
Nie boję się ciebie.
A masz powód?
Pytam tylko, o czym rozmawiałaś z Melanie.
Skoro mówisz, że milczałaś, wierzę.
Przepraszam, że cię przestraszyłam.
Mam spotkanie. Pójdę już...
Dzięki za wsparcie.
Tęsknię.
I tak muszę już wracać do pracy.
Funkcjonariusz Steiner?
- Jedna z moich? - Nigdy nie byłam aresztowana.
Tak trzymaj.
- O co chodzi? - O pani podopieczną.
Przykro mi.
Proszę posłuchać. Chodzi o Lisę Nolan.
Ja znam ją jako Phoebe Sutton. Zmieniła mi życie w piekło.
Jak?
Zatrudniłam ją.
Okazało się, że jej CV to same kłamstwa.
Teraz zagraża też mojej rodzinie.
Proszę, mam córeczkę. Powie mi pani coś o niej?
Jak mnie znalazłaś?
Namierzyłam jej ośrodek.
Ale już się wypisała.
Podała Kellyanne Darcy jako swoje referencje.
Siedziały w jednej celi. Kellyanne za narkotyki,
Lisa za napaść i wandalizm.
Masz jakieś dowody, że próbuje was skrzywdzić?
W sypialni znalazłam kamerę. Zaprzecza, ale...
Czyli nic konkretnego.
Nie.
Spytam ją o to,
ale jeśli nie złamała prawa, mam związane ręce.
Na razie proszę uważać, a z dowodami od razu dzwonić na policję.
Wtedy może być za późno.
Wspominała o odwiedzeniu rodziny.
Jest. Jeszcze w więzieniu wystąpiła o kilka dokumentów.
Na temat?
Kartoteka, prawa do opieki i tak dalej. Jej rodzice umarli.
Niewiele pamięta z tamtego okresu.
Matkę zabrał rak, gdy miała dwa latka.
Ojciec zginął w wypadku, gdy miała cztery.
- Straszne. - Niektórzy mają ciężej.
Pogadaj z ludźmi, którzy siadają na tym krześle.
Rok przed śmiercią jej ojciec ponownie się ożenił.
Macocha szybko pozbyła się Lisy. Sama jest młoda.
Lisa trafiła do dziadków,
a stamtąd do rodziny zastępczej.
Jeden z opiekunów ją molestował.
Nie wiedziałam.
Może porozmawiam z jej macochą? Jak się nazywa?
Carol Graham.
Mamo, nie wiem, kiedy wracasz,
ale oddzwoń jak najszybciej. Coś się stało.
Cześć, Carol.
Co pani tu robi? Jak pani tu weszła?
- Mieszkałam tu przez ponad tydzień. - Kim jesteś?
Nawet mnie nie poznajesz?
Tak myślałam.
Boże. Lisa?
Cześć, szefowo. Gdzie byłaś?
Cały dzień cię nie widziałam.
Wiem o wszystkim.
To dobrze.
Czyli wracasz teraz do domu, żeby wszystko omówić? Siostro.
Przyrodnia. Chwila. Gdzie jesteś?
Już powiedziałam. W domu.
- Zostaw ich. To sprawa między nami. - Właśnie.
Gdy już tu dotrzesz, lepiej bądź grzeczna.
Zobaczę gliny, a wszystko może się stać.
Alex nie może rozmawiać. Przekazać wiadomość?
- Lisa, przysięgam... - Spędza teraz czas z rodziną.
Jeśli coś im zrobisz...
Przepraszam. Musiałam zadzwonić.
Co tam?
Chciałem jeszcze raz przeprosić za wczoraj.
U Mel sporo się ostatnio dzieje.
Wypaliłyśmy już fajkę pokoju. Myślisz, że inaczej bym tu przyszła?
Świetnie. Zadzwonię do niej.
Gdy znajdę telefon.
Przed chwilą rozmawiałyśmy. Już tu jedzie.
- Zagrajmy! - Zaczynamy?
- Tato, idziesz? - Chodź.
- Kto teraz? - Ty.
Patrzcie, kto to. Zastanawialiśmy się, kiedy przyjedziesz.
- Jestem. - Cześć, mamusiu.
Skarbie.
- Wszystko gra? - Pewnie.
Dobrze, że się dogadałyście.
Prawie jak siostry.
- Czyj ruch? - Phoebe.
Masz rację. Kolej na mnie.
Prawie zapomniałam.
Muszę cię dodać do telekonferencji z Barbarą.
Przed chwilą się widziałyśmy.
Coś tak czułam. Przepraszam, ale musimy to załatwić.
Skoro musimy.
Słuchaj mamy.
Bo dostaniesz szlaban.
Wierz mi, to nic przyjemnego.
Co powiesz na deser bananowy?
Alex, przygotujesz jej coś?
Pewnie. Na pewno wszystko gra?
Jasne. Musimy tylko coś dokończyć.
Coś mi mówi, że nie chcesz rozmawiać o Barbarze z Yowsers.
Skąd ten pomysł?
Takiej szczęściarze mogło to umknąć,
ale tylko cienka linia dzieli ból od przyjemności.
Tak samo cienka dzieli nas.
Ty dostałaś całą przyjemność,
ja cały ból.
Ale wszystko można zmienić.
Naprawdę ci współczuję.
Wcale nie. Jeszcze.
Ale niedługo zaczniesz.
Co teraz?
Pozbędziesz się mnie i co dalej?
Alex, Tina i Sam zapomną, że istniałam
przyjmą cię na moje miejsce? Taki masz plan?
Dlaczego uważasz, że jest szalony?
To ja zdobyłam dla Sam Yowsers.
To ja sprawiłam, że Tina miała wyjątkowe urodziny.
I wystarczy, że dotknę Alexa, a cały aż się poci.
Jestem lepsza w byciu tobą.
- To moje życie! - Można powiedzieć, że to "life hack".
Wiesz, jak to zrobię?
Powiem, że próbowałaś mnie zastrzelić.
Nie dałaś mi wyboru. Musiałam ci go wyrwać i...
- nie dałaś mi wyboru. - Nikt ci nie uwierzy.
Jesteś pewna?
W pracy wszyscy widzieli, jak mnie atakujesz.
Twoja rodzina też.
Ostatnio działasz pod ogromną presją.
I pękłaś.
Zdarza się.
I właśnie zaraz się zdarzy.
Proszę, Tina...
Poradzimy sobie.
Ciocia Lisa dobrze się nią zajmie.
Alexem też.
Proszę. Pomogę ci.
Niby jak?
Zadzwonimy do mojej mamy. Coś wymyślimy.
I co powie?
"Przepraszam, że zostawiłam przerażone dziecko
na pastwę paskudnych nieznajomych?".
Tak.
Suka już tego żałuje. Wierz mi.
Zabiłaś ją?
Najpierw ona mnie. Dawno temu.
Teraz wszystko naprawiam.
Dobre życie, dobra praca, dobra mamusia.
Raczej zła mamusia!
Dzięki Bogu...
Znam ją.
Wiem. Ja też.
- Tina! - Nic jej nie jest.
Kobiety pomagają kobietom.
TYDZIEŃ PÓŹNIEJ
Ciężko mi uwierzyć, że mam siostrę przyrodnią.
Szaleństwo.
Próbowała ukraść mi życie.
Wszystko, co kocham:
córkę, męża, karierę.
Los rozdał jej takie karty,
- że chyba nie mogę jej winić. - Ale możesz mnie.
- To moja wina. - Nie wiedziałaś.
Oddałam naszą córkę dziadkom.
Myślałam, że ją chcą.
Byłaś bardzo młoda.
I przytłoczona myślą...
o zostaniu samotną matką.
Uważałam, że będę najgorszym,
co ją może spotkać.
Nie miałam pojęcia, że z dziadkami...
zostanie tylko na chwilę.
Gdybym wiedziała...
- Postąpiłam samolubnie. - Mamo, przestań.
- Przepraszam. Odwiozę Tinę do szkoły. - Dziękuję.
Dajcie znać, jeśli będziecie czegoś potrzebować.
Omawiamy stare dzieje.
Nie przeszkadzam.
Pa, mamo. Pa, babciu.
Przytul mnie.
Na kolację możesz zamówić, co chcesz.
- Wszystko? - Tak.
Grillowany ser i pikle.
Tekst: Michał Moszczyński
-== [ www.OpenSubtitles.com ] ==-